Ομιλία του Παντελή Ασπραδάκη στα πλαίσια εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στις 17/09/2010 με πρωτοβουλία της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Μαθητών Ραφήνας.
Αγαπητοί φίλοι,
Είναι αλήθεια ότι η δυσμενής οικονομική κατάσταση της χώρας επηρεάζει όλους τους τομείς και ως εκ τούτου πλήττει σημαντικά και την Παιδεία.
Η παιδεία όμως πρέπει να είναι στο επίκεντρο κάθε κοινωνίας και κάθε πολιτικής.
Ωστόσο το έργο όλων των φορέων της εκπαίδευσης γίνεται δύσκολο, καθώς τώρα που οι πόροι είναι μειωμένοι και τα προβλήματα είναι πιο έκδηλα ,
πρέπει να εφαρμοστεί η αποτελεσματική διαχείριση τόσο του ανθρώπινου δυναμικού όσο και των απαραίτητων λειτουργικών αναγκών κάθε σχολείου.
Γιατί και σε αυτή τη δύσκολή οικονομική περίοδο αναδεικνύονται μεγάλα προβλήματα που ταλάνιζαν χρόνια το εκπαιδευτικό σύστημα.
Είναι σημαντικό εμείς να μετριάσουμε τις καταστάσεις απόγνωσης και πανικού,
να στηρίξουμε και να ωθήσουμε τους μαθητές στη μάθηση, για να δοθεί επιτέλους τέρμα στην απαξίωση της δημόσιας δωρεάν παιδείας.
Ας μην ξεχνάμε ότι – όπως αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης – ο Χαρωνίδας, πρώτος νομοθέτησε, όλα τα παιδιά των πολιτών πρέπει να μαθαίνουν γράμματα και η πόλη να πληρώνει τους μισθούς των δασκάλων.
Ενώ ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο γέρος της Δημοκρατίας, καθιέρωσε τη δωρεάν παιδεία σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
Η ανάγκη για δημόσια και δωρεάν παιδεία λοιπόν, έχει τις ρίζες της πολλά χρόνια πίσω.
Σημαντικοί αρωγοί επομένως σε αυτή τη προσπάθεια, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, πρόσθετα στη συμβολή των εκπαιδευτικών, είναι οι δράσεις των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων. Και το λέω αυτό έχοντας προσωπική πείρα. Έχοντας συμμετάσχει και εγώ σε αντίστοιχους συλλόγους κατά τη διάρκεια φοίτησης των παιδιών μου, γνωρίζω πολύ καλά ότι ο ζήλος των γονέων για το καλό των παιδιών τους, μπορεί να προσφέρει σημαντικά αποτελέσματα.
Θέλει μόνο μεράκι, συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, όρεξη για δουλειά και νέες ιδέες και το κυριότερο να ακούσουμε τα παιδιά μας και τους νέους. Γιατί φίλοι μου, εμείς ως γονείς, πρέπει να δώσουμε το παράδειγμα στα παιδιά μας και να τους δείξουμε το δρόμο χωρίς εντάσεις, φόβους και ακρότητες, αλλά με σύνεση και ορθή σκέψη.
Τρανταχτό παράδειγμα μιας τέτοιας προσπάθειας είναι η σημερινή εκδήλωση που πραγματοποιείται με την σημαντική πρωτοβουλία της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων του Δήμου Ραφήνας με τη μεγάλη συμμετοχή γονέων, εκπαιδευτικών και άλλων αρμόδιων φορέων, όπου μαζευτήκαμε εδώ για να συζητήσουμε και να προβληματιστούμε για τη σχολική χρονιά που μόλις ξεκίνησε. Σε αυτή την προσπάθεια θα πρέπει όλοι μας να σταθούμε αρωγοί για την βελτίωση των συνθηκών της παιδείας των παιδιών μας.
Γιατί καλύτερη παιδεία, σημαίνει καλύτερη ζωή.
Αν θέλουμε μια καλή παιδεία για τα παιδιά μας, δε θα πρέπει να τα προετοιμάζουμε μόνο για να βρουν δουλειά, αλλά θα πρέπει να τους μάθουμε τον τρόπο να σκέφτονται πώς θα ενταχθούν στην κοινωνία.
Να τους δώσουμε προτάσεις και να τους ανοίξουμε το δρόμο, για να μπορέσουν να συμβάλλουν και αυτά ως ενήλικοι πια πολίτες στην ανάπτυξη και εξέλιξη της κοινωνίας μας.
Γιατί από την παιδεία εξαρτάται η ατομική ευτυχία και η κοινωνική ευημερία του ανθρώπου.
Η σημερινή κρίση, πολιτική και οικονομική, είναι και απόρροια ελλιπής παιδείας και λανθασμένης διαπαιδαγώγησης.
Για την σωστή και ισορροπημένη ανάπτυξη της χώρας πρέπει να ενισχύσουμε και να στηρίξουμε την παιδεία, τις επιστήμες και την έρευνα.
Και αυτό στοχεύει να κάνει το σχολείο σήμερα!
Το νέο μοντέλο σχολείου έχει ως στόχο του την ανάπτυξη των δεξιοτήτων και της κριτικής ικανότητας των μαθητών, ώστε το Ελληνικό Εκπαιδευτικό σύστημα να εφοδιάζει τα παιδιά μας με εκείνα τα πνευματικά εργαλεία που θα του επιτρέψουν να ανταπεξέλθει στις δύσκολες συνθήκες και τις σύγχρονες ανάγκες της ζωής.
Αυτή λοιπόν είναι η πρόκληση και το στοίχημα και την παιδαγωγική αυτή αναβάθμιση καλείται να καλύψει το Νέο Σχολείο, η μεγάλη αυτή μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, που επιφέρει ριζικές αλλαγές με κύριο σύνθημα «Πρώτα ο Μαθητής». Παρά τη οικονομική κρίση, το Νέο Σχολείο χτίζεται με τα θεμέλια του κοινωνικού κράτους, όπου πέρα από την στεγνή μεταφορά γνώσης, στοχεύει στην διαμόρφωση ανθρωπιστικής κουλτούρας και στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων, αυτονομίας και πρωτοβουλίας.
Εξάλλου, κατά την ασφυκτική σύνταξη του Προϋπολογισμού του Κράτους με μειωμένες δαπάνες και έξοδα, εξαιρέθηκαν οι πόροι της Παιδείας και της Υγείας. Και αυτό είναι που μας δίνει την ελπίδα ότι μπορούμε να έχουμε μια καλύτερη εκπαίδευση για τα παιδιά μας.
Και είναι μια πραγματικότητα ότι παρά τη μειωμένη χρηματοδότηση, έχουν γίνει αλλαγές και δίνονται ευκαιρίες να αλλάξουν τα κακώς κείμενα.
Ήδη έχει ξεκινήσει προσπάθεια με την αποκομματικοποίηση των διευθυντών και την επιλογή αυτών αποκλειστικά μέσα από διαφανή και αξιοκρατικά κριτήρια.
Έχει αλλάξει το καθεστώς των αποσπάσεων των εκπαιδευτικών, γιατί υπάρχει ανάγκη ο εκπαιδευτικός να είναι στην τάξη και όχι σε γραφεία, διευθύνσεις και άλλες υπηρεσίες.
Με αυτό τον τρόπο γίνεται ουσιαστικός έλεγχος στα πραγματικά κενά εκπαιδευτικών αλλά και των υπεράριθμων που υπήρχαν σε ορισμένα σχολεία.
Όλα αυτά συντελούν στην προσπάθεια για το Νέο Σχολείο.
Σημαντική είναι και η πιλοτική δράση του ολοήμερου σχολείου, που καλείται να καλύψει μια χρόνια ανάγκη του εκπαιδευτικού μας συστήματος, επιλύνοντας ταυτόχρονα σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες των σημερινών οικογενειών (μελέτη των μαθητών, πρόσθετη βοήθεια, διδασκαλία ξένων γλωσσών κ.τ.λ.).
Όλες αυτές οι προσπάθειες, αγαπητοί φίλοι, έχουν στόχο να βελτιωθεί το ελληνικό δημόσιο σχολείο.
Για αυτό πλέον δίνεται έμφαση στην παιδαγωγική κατάρτιση των εκπαιδευτικών, αλλάζει το σύστημα πρόσληψης και στην πρώτη γραμμή μπαίνει ο μαθητής, ο αυριανός πολίτης.
Η μάθηση όμως δεν είναι μια διαδικασία που κρατά μόνο λίγα χρόνια και σταματά μόλις τελειώσουμε το σχολείο, γιατί όπως είπε και ο Σωκράτης, «γηράσκω αεί διδασκόμενος».
Και αυτό έρχεται να υλοποιηθεί με μια νέα πολιτική, αυτή της Διά Βίου Μάθησης, που στοχεύει στην κοινωνική ανάπτυξη, στην εξέλιξη και στην ευημερία, στην παροχή δηλαδή του δημόσιου αγαθού της παιδείας σε όλους τους πολίτες και ειδικότερα σε όσους το έχουν περισσότερη ανάγκη.
Η αναμόρφωση και η εξυγίανση του εκπαιδευτικού μας συστήματος είναι κάτι που αφορά όλους μας, όχι μόνο την πολιτεία.
Στο πλευρό μας όμως θα πρέπει να έχουμε και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία καλείται να παίξει σημαντικό ρόλο.
Γιατί η μεγάλη μεταρρύθμιση, η νέα αρχιτεκτονική, ο Καλλικράτης, που ουσιαστικά θα εφαρμοστεί σε λίγες μέρες από σήμερα, θα εξουσιοδοτήσει τους Δήμους και τις Περιφέρειες με περισσότερους πόρους και αρμοδιότητες, οι οποίες θα μπορέσουν να αξιοποιηθούν προς όφελος του πολίτη.
Η Ανατολική Αττική είναι μια από τις πιο αναπτυσσόμενες περιοχές της επικράτειας.
Οι όμορφες πόλεις που κατοικούμε δεν αποτελούν πλέον κάποια μικρά προάστια της Αθήνας, αλλά αντίθετα, τα τελευταία χρόνια φιλοξενούν ολοένα και περισσότερους κατοίκους με πολλούς νέους μαθητές που αναζητούν σωστές βάσεις και ίσες ευκαιρίες μόρφωσης.
Είναι μεγάλη ανάγκη επομένως
να διαμορφωθούν οι κατάλληλες υποδομές και να καλυφθούν οι λειτουργικές ανάγκες των σχολικών μονάδων.
Ενώ μελλοντικά θα πρέπει να προβλεφθεί η δημιουργία ενός πανεπιστημιακού κέντρου στην Ανατολική Αττική ικανοποιώντας τις αυξημένες ανάγκες της περιοχής.
Η ίδρυση ενός Πανεπιστημίου στην περιοχή μας μπορεί πρόσθετα να συντελέσει και στην ανάπτυξη του τόπου, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας, νέες συγκοινωνιακές γραμμές και νέα έργα υποδομής.
Είναι πολύ θετικό ότι την περιοχή μας στο Υπουργείο Παιδείας εκπροσωπεί η συντοπίτισσα Εύη Χριστοφιλοπούλου ως υφυπουργός, η οποία γνωρίζει τα προβλήματα και τις εκπαιδευτικές ανάγκες της περιοχής μας και είμαι βέβαιος ότι θα την έχουμε στο πλευρό μας σε όποια πρωτοβουλία πάρουμε για την βελτίωση της εκπαίδευσης των παιδιών μας.
Αγαπητοί φίλοι, από την μεριά μου, ως μέλος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, που είναι αρμόδια για θέματα Παιδείας, προωθώ στα πλαίσια του εφικτού, αιτήματα που προκύπτουν από εκπαιδευτικούς, σχετικούς συλλόγους και φορείς, ακόμα και από συζητήσεις μου με γονείς και παιδιά.
Πάντα θα είμαι στη διάθεση σας να ακούσω οποιαδήποτε σκέψη ή προβληματισμό που θα εξυγιάνει τις ανάγκες της περιοχής μας, γιατί πιστεύω ότι μόνο με συλλογική προσπάθεια και νέες πρωτοβουλίες μπορούμε να πετύχουμε την παιδεία που θέλουμε για τα παιδιά μας και τις μελλοντικές γενιές.
